Stanisław Stanik: „Płacz zapiekły, miłość, choroba, śmierć”
19-02-2005  


Stanisław Stanik to poeta i publicysta znany z łam prasy nie tylko stricte kulturalnej. To także człowiek o niezwykłej wrażliwości, co w tym przypadku stanowi jego poważny atut. Poezja jest dla niego sposobem wypowiedzi, za pomocą którego obnaża swe uczucia i daje upust myślom spowijającym jego umysł. Myślom krążącym wokół spraw własnych i bliskich sercu poety, choć nie koniecznie jego samego dotyczących. Bo przecież kiedy czytamy wiersz "Król śmietnika" wiemy, że przestrzeń w jakiej się toczy daleka jest od poezji... "Król śmietnika panuje / nad asortymentem towarów / i wie co na rynku jest chodliwe / lecz kiedy wiezie przez miasto / załadowaną na wózku zdobycz / nikt mu się nawet nie odkłoni".

Odmawiam sobie prawa dla pełniejszej analizy poezji autora obarczonego tak dużym bagażem doświadczenia i wiedzy o liryce, pozostając w szacunku dla ujmującej serce pokory, z jaką pisze o wielkich sprawach tego świata. Bez błazeńskiego niby-patosu, jakże drogiego niektórym grafomanom.

Stanisław Stanik "Płacz zapiekły, miłość, choroba, śmierć", Wydawnictwo Nowy Świat, Warszawa 2001



Autor: Dawid Zadura










<- wróć do: Recenzje

Spodobał Ci się ten artykuł?

Wesprzyj nasz portal oraz magazyn „Templum Novum”!

Dzięki Tobie bedziemy mogli rozszerzyć naszą działalność!


Numer konta naszego funduszu wydawniczego: Bank PEKO SA 72 1240 1141 1111 0000 1687 4819

W polu „tytułem” prosimy wpisywać: „Fundusz Wydawniczy TN”

(c) Magazyn Phalanx i Templum Novum, wszystkie prawa zastrzeżone, przedruki wyłącznie za zgodą redakcji