Ostatnio dodane:

Inteligentni wrogowie systemu
10-06-2013
Kat: recenzje czasopism
Ciekawie zapowiada się najnowszy numer „TEMPLUM NOVUM” dostępnego w sieci Empik
03-03-2013
Kat: recenzje czasopism
Dmowski w krzywym zwierciadle Grzegorza Krzywca
12-02-2012
Kat: Templum Novum, recenzje książek
1612
05-01-2009
Kat: recenzje filmów i przedstawień
Rafał A. Ziemkiewicz: „Polactwo”
14-01-2008
Kat: recenzje książek
Ile de France: „No Alla Dittatura Planetaria”
27-11-2004  


Zespół Ile de France stał się w Polsce znany dzięki kasetowej wersji ich pierwszego albumu pt. „Franc-Parler”, wydanego kilka lat temu. W 2002 r. muzycy wydali nową płytę zatytułowaną „Non a la Dictature Planetaire!”, będącą pod wieloma względami rozwinięciem stylu i tematów przedstawionych na debiutanckim krążku. Jak zwykle w nagraniu płyty pomogło kilku muzyków spoza zespołu, który nawiasem mówiąc powiększył się o perkusistę nie istniejącej już Vae Victis.

IdF prezentuje 12 nowych, zaangażowanych społecznie piosenek, z których przesłaniem może się nie zgodzić chyba tylko jakaś totalnie zakłamana szuja. Zespół zdecydowanie postawił na teksty o przenikliwej, obyczajowo-społecznej tematyce, będące rękawicą rzuconą w twarz zakłamanego demo-liberalnego świata i wszystkich jego mitów. Pod lupę wzięli więc: „Głupotę, uprzedzenia, hipokryzję, mentalność nazistowskich kapitalistów, których nie obchodzi nic poza ich bunkrem” - jak śpiewają w doskonałym numerze „Sourir Commercial” [Komercyjny Uśmiech]. Płyta zwala z nóg nie tylko dającymi dużo do myślenia tekstami, ale i muzyką. O ile jednak na debiutanckim albumie praktycznie każdy utwór był bardzo dobry, to tutaj obok absolutnych hitów jak: „Sourir Commerciale”, „Tuer le Bourgeois”, „Flic de la Pense” czy „Bienvenue en France” znajdziemy też kilka dość przeciętnych kompozycji. Ogólnie jest to miejscami surowy, miejski rock urozmaicany saksofonem, klawiszami a nawet skreczami. Brzmienie jest świeże i przepełnione energią oraz tą specyficzną aurą młodzieńczej szczerości, którą bardziej się czuje niż daje zdefiniować.

Dawid Zadura

Ile de France „No Alla Dittatura Planetaria”, RTP 2002












<- wróć do: Recenzje

Spodobał Ci się ten artykuł?

Wesprzyj nasz portal oraz magazyn „Templum Novum”!

Dzięki Tobie bedziemy mogli rozszerzyć naszą działalność!


Numer konta naszego funduszu wydawniczego: Bank PEKO SA 72 1240 1141 1111 0000 1687 4819

W polu „tytułem” prosimy wpisywać: „Fundusz Wydawniczy TN”

(c) Magazyn Phalanx i Templum Novum, wszystkie prawa zastrzeżone, przedruki wyłącznie za zgodą redakcji